Ο Λαδάς υπήρξε από τους λιγότερους πεισιθάνατους της γενιάς του και ένα από τα υγιέστερα κύτταρά της. Αν πράγματι υφίσταται λογοτεχνική Γενιά του '70, ο Λαδάς εντάσσεται οπωσδήποτε στο δυναμικό της, τόσο με κριτήρια ηλικιακά όσο και με τα κριτήρια της εκδοτικής του εμφάνισης. Και αν πρόκειται όντως για τη «γενιά της αμφισβήτησης» και της βίαιης ρήξης, εκείνος υπήρξε από τους λιγότερο ακραίους επαναστάτες, υποστηρικτής μιας λογισμένης αναθεώρησης του παρελθόντος και ουσιαστικότερης έρευνας στους πειραματισμούς των νέων μορφών. Ίσως αυτό καθαυτό το ποιητικό του ένστικτο, ίσως η φιλολογική του σκευή, ίσως τα λογοτεχνικά του πρότυπα, έθεταν όρια διακριτά σε κάθε του έκρηξη, είτε συναισθηματικής είτε υπαρξιακής είτε κοινωνικής αφόρμησης.