Μια ζωή, άκρως ποικιλόμορφη, βασιζόμενη σε ασυνήθιστα γεγονότα εξιστορούνται -με φλογερό ταμπεραμέντο-στο μυθιστόρημα της Μαρτίνας Αρτσίδου.

Η γέννα ενός παιδιού, τέσσερα χρόνια πριν την κατάληψη της εξουσίας από το Χίτλερ, μας θυμίζει τις οικονομικές καταστάσεις, αλλά και τις προκαταλήψεις σε ό,τι αφορά τα ήθη και τα έθιμα της εποχής.

Ένας χαρακτήρας πολύ ευαίσθητος, «αγαλλιάζοντας τρελά, θλιμμένος βαθιά» είτε να ζήσει ευτυχισμένος είτε καθόλου, προικισμένος με ανεξάντλητη ενεργητικότητα και τη θέληση «να τα καταφέρει», να ξεκολλήσει από τη μάζα και να φτάσει με δικές του δυνάμεις σ' ένα διανοητικό επίπεδο.

Η γνωριμία με το χορωδό Δημήτρη και η αρχή της συνταξιοδότησης εξασθενίζουν την ταραχή της ζωής, η οποία τελικά δίνει τη θέση της, στην αφοσίωση στη μάθηση και το ατέλειωτο διάβασμα που δε συνδέονται με καμιά ηλικία.

Ακολουθεί η φυγή από την πρωτεύουσα και μια ζωή στη μοναξιά της φύσης - στην Εύβοια.