Μοιάζουμε με εκείνους που οι γονείς τους τούς άφησαν μία πλούσια κληρονομιά, μα ταυτόχρονα τους δέσμευσαν -μ' ευχή και κατάρα- να την αξιοποιήσουν. Τους υποχρέωσαν, μ' άλλα λόγια, να υποσχεθούν ότι αυτόν τον πλούτο θα τον αυξήσουν και θα τον παραδώσουν πολλαπλάσιο στα παιδιά τους και στα παιδιά των παιδιών τους. Μ’ αυτό το βαρύ χρέος νιώθω ότι ήρθε στον κόσμο η γενιά μου -κι όλες των Νεοελλήνων οι γενιές- κι αυτή την πελώρια ευθύνη έχουμε όλοι απέναντι στο εκπληκτικό, στο γιγάντιο, στο απίστευτα θαυμαστό έργο που μας κληροδότησαν οι πρόγονοί μας. Ένα έργο, το οποίο οφείλουμε να μελετήσουμε, να κατανοήσουμε και να εκλαϊκεύσουμε. Ένα έργο που μας επιβάλλει το καθήκον να παλεύουμε ασταμάτητα προκειμένου να το διαδώσουμε πλατειά για το καλό μας και για το καλό όλου του κόσμου.