Όπως αναφέρει ο Μωρίς Ντρυόν στην εισαγωγή του βιβλίου, ατενίζοντας από τον εξώστη του σπιτιού του το ατελείωτο ξετύλιγμα του δάσους, ευθυτενής, με αγέρωχη ματιά, αδρό προφίλ και πυκνά φρύδια, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής μοιάζει με αητό. Έναν αητό άγρυπνο πάνω από τη φωλιά του, τη γεμάτη από μνήμες, εξάρσεις και αξίες, τη γεμάτη από προαιώνιες συγκρούσεις, αλλά και από ασύγκριτη ομορφιά και αστείρευτο ανθρώπινο πλούτο: την Ελλάδα.