'Ακρη του βράχου και γκρεμούς πολλούς
μες στην αγάπη έζησα
φώτα μοναχικά
παράξενα
σαν πλοία
και ουρλιαχτά άλλων καιρών γίνανε ψίθυροι
στα χέρια μας χώμα πικρό
από βροχή ή από δάκρυα
την ώρα που ξοδεύονται στα μάτια μας τα όνειρα
του κόσμου η πίσω πόρτα μένει ξεκλείδωτη
όμως κανείς δε βρίσκει πέλαγο αταξίδευτο
και τα πουλιά πεθαίνουν από πλήξη ή νοσταλγία.