[...]έτσι έχουν τα πράγματα λοιπόν: άλλοι κολυμπούν, οργιάζουν και πνίγονται μέσα στη σούπα τους, σ' ένα επίσημο δείπνο - ο γνωστός μαραθωνοδρόμος δε βλέπει πια το λόγο να πει ''νενικήκαμεν'' και εξαναγκάζεται να το πει με γροθιές - άλλοι βασανίζουν έναν Κούρο για να ομολογήσει επειδή αυτή την εντολή έχουν, άλλωστε αυτή είναι η δουλειά τους - ένας αστυφύλακας, ο Χριστός, ο πατήρ αυτού και το 'Αγιον πνεύμα εν είδει περιστεράς παρίστανται σε οικογενειακό γεύμα ενώ το ραδιόφωνο μεταδίδει ποδοσφαιρικόν αγώνα - μέσα σε φωταγωγούς πολυκατοικιών άνθρωποι σφαζουν ανθρώπους, σα σφαχτάρια, και σιγά σιγά οι περίοικοι εξοικειώνονται με την οσμή του αίματος - και άλλα πολλά. Καλώς ή κακώς αυτή είναι η αλήθεια, όπως και να το δει κανείς. Με έλλα λόγια, το κωμικό δεν κρύβει το τραγικό - και αντιστρόφως.