Ο Νικόλας Σεβαστάκης λογαριάζεται με τη σκέψη μέσα από μια ποιητική και αφοριστική γραφή. Οι θεματικές του εμμονές είναι ο χρόνος όπως τον βιώνει η φθαρτή ατομικότητα, τα όνειρα, η πραγματική και φανταστική γεωμετρία της σύγχρονης πόλης, η εφήμερη και ανεκπλήρωτη ευτυχία, ο θάνατος.

Όλα ξεκινούν εδώ από το άτομο ως πρόσωπο που «φέρει» το σταυρό του δικού του αναντικατάστατου θανάτου και μηχανεύεται τρόπους που θα δίνουν νόημα στη ζωή του. Πρόκειται εν τέλει για θέματα τα οποία δεν μπορεί να προσεγγίσει με την προσήκουσα λεπτότητα αυτό που λέμε «θεωρία», θέματα ωστόσο που απαιτούν στοχασμό και γι' αυτό πολλές φορές μια περιγραφική και στενά βιωματική λογοτεχνία δεν μπορεί επίσης να τα διαχειριστεί.

Οι Βέβηλες σκέψεις, μιλούν για το αινιγματικό μέσα στο αυτονόητο και για την ίδια τη μεταφυσική παθολογία της ζωής. Εϊναι το δεύτερο βιβλίο του συγγραφέα που έχει ήδη εκδώσει μια ποιητική συλλογή το 1987.