ΔΥΟ ΜΕΛΕΤΕΣ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΠΙΔΡΑΣΗΣ

Τι μπορεί να μάθει κανείς παίρνοντας στα σοβαρά τη διασκέδαση; Πώς μπορεί να περιγράψει και να εξηγήσει τα πιο κοινότοπα συμβάντα της καθημερινής ζωής; Ποιοι είναι οι μυστικοί κανόνες που, μαζί με τους γνωστούς, διέπουν ένα επιτραπέζιο παιχνίδι, ένα γύρο στα αλογάκια του λούνα-παρκ, μια χειρουργική επέμβαση, μια ερωτική συναναστροφή;

Το έργο του Erving Goffman αναδεικνύει τη μελέτη της καθημερινότητας σε ξεχωριστό πεδίο κοινωνιολογικού προβληματισμού. Στις δύο θεμελιώδεις μελέτες αυτού του τόμου η μικορανάλυση αποδεικνύεται η αποτελεσματικότερη μέθοδος για τη διερεύνηση της πρόσωπο με πρόσωπο αλληλεπίδρασης. Αντλώντας υλικό από επιτόπια παρατήρηση, ενίοτε δε και από λογοτεχνικά κείμενα, περιγράφει τη δομή και τη διαδικασία της συνεύρεσης, την ανάπτυξη μιας λογικής του «εμείς» μεταξύ των μετεχόντων, τη διαλεκτική της ερμηνείας ρόλων και της απόστασης από το ρόλο και την ταυτόχρονη πολλαπλότητα εαυτών που αναδύεται.

Ωστόσο, αυτή η προσέγγιση δεν εξαντλείται στις μικροσκοπικές διαδικασίες της καθημερινής ζωής. Επιχειρεί να συνδέσει το μικρόκοσμο της αλληλεπίδρασης με τον ευρύτερο κοινωνικό περίγυρο και την ελευθερία της ατομικής πράξης με τους δομικούς περιορισμούς της κοινωνίας.