Η ιστορία ενός πολύ κακού ανθρώπου πού ζει σε πολύ σκοτεινούς καιρούς. Το χιόνι ήταν βρόμικο, πού εκδόθηκε το 1948, είναι το πιο ζοφερό, το πιο σκοτεινό μυθιστόρημα τού Σιμενόν. Ανήκει στη σειρά των romansdurs [σκληρά μυθιστορήματα], όπως τα αποκαλούσε ό συγγραφέας τους.

Μια κατεχόμενη χώρα στον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο. Ο Φρανκ Φριντμάιερ, δεκαοκτώ ετών, λύκος μες στους λύκους, πεινασμένος κι ανελέητος. Μόνο στο αίμα και στο χρήμα βρίσκει ικανοποίηση. Χωρίς ηθικές αρχές και χωρίς στόχο, ξεκινά την καριέρα τού εγκληματία, με πρώτη πράξη τα μαχαίρωμα ενός Γερμανού αξιωματικού αργά τα βράδυ. Έπειτα διαπράττει κι άλλον φόνο -με θύμα κάποια συγχωριανή του- στη διάρκεια μιας διάρρηξης. Εξαπατά και ταπεινώνει ερωτικά μια νεαρή γυναίκα πού μένει δίπλα στο διαμέρισμα όπου η μητέρα του ζει και διατηρεί πορνείο, για να την τιμωρήσει καταπώς φαίνεται για την έλξη πού νιώθει προς αυτόν. Καθώς στο τέλος τον φυλακίζουν για ένα έγκλημα πού δεν έκανε, βιώνοντας τη βία των κατακτητών, ό Φρανκ γίνεται ένας σκληροτράχηλος ασκητής, στο πρότυπο πού έκανε διάσημο αργότερα ό Ζαν Ζενέ στην Παναγία των λουλουδιών.