«Κανείς δε δίνει λάσπη να πλάσω το εφικτό...
Αρχίζουμε πάλι το ξεπούλημα χάριτος και αρχών.»

Στην τελευταία ποιητική της συλλογή, η Βερονίκη Δαλακούρα προσεγγίζει την πραγματικότητα με σαρκασμό και ειρωνεία. Στην αδυναμία να δοθεί απάντηση στα μεγάλα ερωτήματα που θέτει το δίπολο ζωή-θάνατος απαντούν το μασκάρεμα, η συμμετοχή σε ένα διαρκές καρναβάλι.

Ο Καρναβαλιστής απαιτεί το αδύνατο: να βγει αλώβητος από τη φθορά. Φορώντας τα προσωπεία όλων των πρωταγωνιστών εξορκίζει τον Φόβο. Αυτός άλλωστε κρύβεται πίσω από τη μάσκα όσων συμμετέχουν στη μεγάλη Γιορτή.