Η συγγραφέας, περιγράφοντας τη ζωή δύο παιδιών της προσχολικής ηλικίας, που μάλιστα είναι και δίδυμα, και στη συνάφειά τους με τα άλλα παιδιά της γειτονιάς, κατορθώνει με θαυμάσια μερικές φορές ευρήματα να δώσει όλεις τις «κακίες» και τις «πονηριές» τους μαζί με την αγνότητα, την καθαρότητα και τη λογική τους μέσα στον κόσμο των μεγάλων, που δεν είναι ούτε λογικός ούτε καθαρός.

Το βιβλίο της Σοφίας Μιχαλοπούλου είνα ένα ζεστό παιδικό βιβλίο. Και ζεστό σημαίνει πως δεν παραμορφώνει γεροντικά την παιδική ψυχή, αλλά την αποδίδει τέτοια που πραγματικά είναι, δηλαδή αθώα και πανέξυπνη μαζί, αφελή και λογικότερη από τη δική μας.