«Τι θες να γίνεις όταν μεγαλώσεις;» τον ρωτούσαν.

«Θέλω να γίνω δέντρο», τους απαντούσε κι οι μεγάλοι γελούσαν γιατί οι μεγάλοι σπάνια καταλαβαίνουν τις σοφές κουβέντες των παιδιών.

Πρόκειται για μια ιστορία αποδοχής της ζωής, όπου οι καταστάσεις μεταβάλλονται, τα πρόσωπα ανανεώνονται, τα συναισθήματα εναλλάσσονται. Κι όταν φτάνει στο τέλος της η κοινή πορεία του ανθρώπου και του δέντρου, κανένα μυστικό δεν μένει κλειδωμένο. Ο χρόνος που πέρασαν μαζί, τους οδήγησε στην επίγνωση, στην ωριμότητα, στην ισορροπία.