Οι προεξάρχοντες των Ηδονιστικών Σχολών της Κυρηναϊκής και της Επικούρειας φιλόσοφοι Αρίστιππος ο Κυρηναίος και Επίκουρος αρκούνταν σε αισθησιακές, γαστρονομικές, αφροδισιακές και γενικότερα σε σωματικές απολαύσεις με την προσμέτρηση και της πνευματικής ηδονής κατά τον Επίκουρο. Μετά από την παρεμβητή μου αποκατάσταση όσων ηδονών επικροτεί ο Αρίστιππος ο Κυρηναίος, χωρίς να αντιπαρέλθω και την προμνημονευόμενη θεωρία του Επίκουρου, με το πόνημά μου αυτό δίνεται έμφαση σε νοητικών συνδρόμων ευφρόσυνα, προκειμένου να εστιαστεί η απόληξη στην ιχνηλασία συναισθηματικών, καλλιτεχνικών και εμπεριστατωμένως κατεξαντλητικών επιμέρους πνευματικών χαρμάτων. Το τέλος σφραγίζει αρκούντως αντιπροσωπευτική απαρίθμηση αντιδότων της ηδονής.

Όσοι διεξέρχονται το έργο αυτό εξακολουθητικά ασκούνται επιμελώς στην κερδοφόρα αναδίφηση της ζωής, μια και αναδύονται πίδακες καταξιωτικοί της, το επαναλαμβάνω, έκθετοι στην επικρότησή της, αντιστροφικοί στην επίσχεσή της, απισχναντικοί πεσιμιστικών και απαξιωτικών διαθέσεων απέναντί της, πληθωρικότητας ευφραντικών ψηγμάτων συλλήβδην.