Η παροιμία διπλήν έχει την φύσιν, διότι είναι ή παράγγελμα ηθικόν επί του πρακτικού βίου, ή αξίωμα αλλά λέγον και σημαίνον άλλα. Η παροιμία ζη πάντοτε εις το στόμα του λαού και απ' αιώνος μεταβιβάζεται από τη μία εις την άλλην γενεάν, ως από ενός εις ετέρου βιβλίον, χωρίς τινα κίνδυνον απωλείας, διότι το βιβλίον της ούτε εις πυρκαϊάν ούτε εις φθοράν υπόκειται.