...Μια φορά κι έναν καιρό,
πριν έρθετε στον κόσμο εσείς, ούτε κι εγώ,
πριν γίνει θέατρο, εδώ που 'τανε χωράφι,
πριν βγούνε τα ποδήλατα και οι φωνογράφοι,
πριν ανακατωθούνε εδώ από κάθε μέρος
μάγκες, καουμπόηδες, σαλταδόροι, καμπαλέρος,
πριν γίνει νεροχύτης ο Ιλισός και βάλει
η Αθήνα μαρμαροκορόνα στο κεφάλι,
τότε που οι Αθηναίοι ήσαν ακόμη ζούδια
και χόρευαν σουρτό με κλέφτικα τραγούδια,
που τρέμαν απ' τον ίσκιο τους οι κακομοίροι
και τον ήλιον τον νόμιζαν κεφαλοτύρι,
τότε έχουν γίνει κι όσα απόψε εδώ θα ιδείτε.