Η «Τρικυμία» είναι από τα τελευταία αν δεν είναι το τελευταίο έργο του ποιητή. Και, αν ολόκληρο το έργο του είναι υποθήκη προς την ανθρωπότητα, η «Τρικυμία» είναι η «διαθήκη» του. Κι ο ποιητής παρατάει τα μάγια της μεγάλης τέχνης του, που μ' αυτά «σκοτείνιασε μεσημερνά τον ήλιο...», για να ζήσει ως ταπεινό μέλος της ανθρωπότητας.