Ο Σαίξπηρ υφαίνοντας την τραγική ιστορία των δύο νέων , περνώντας μέσα από ξέφωτα, γιορτές, ειδύλλια, σε μέρη έρημα και σκοτεινά,«σκιόεντα και ηερόεντα», νεκροταφεία, μνήματα, εξορίες, πίκρες σαν θάνατος, φτάνει στο απαίσιο τέλος, όπου τα αθώα, τραγικά σφάγια, με «την αγάπη τους γραμμένη του θανάτου», πληρώνουν με τις αθώες ζωές τους την έχθρα την προγονική.