Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΗΣ Α ΜΚ ΣΤΟΝ ΑΤΤΙΛΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ

ΕΙΠΕΙ... από τον υπέροχο καμβά της ελληνικής ιστορίας, των αγώνων για ελευθερία και δημοκρατία, που υφαίνουν από τα βάθη των αιώνων οι γενιές σε τούτο εδώ τον μαρτυρικό τόπο, μια ψηφίδα... Μια ψηφίδα του 1974, με υφάδι ανεκτίμητης αξίας από την Κύπρο... πεταμένη σε μια άκρη κάτω από το παχύ χαλί της μεταπολίτευσης που στρώσαμε όπως-όπως...

ΛΥΠΗ!... Όχι για τους 344 «λησμονημένους» της ελλαδικής πολιτείας. Εκείνοι, δυο βράδια πριν «κάνει ξαστεριά» για την ελληνική δημοκρατία, χτύπησαν τη γροθιά τους στην κοφτερή λόγχη της προδοσίας του Ιωαννίδη. Έχουν, άλλωστε, τύμβο με το αίμα και τα οστά των συναδέλφων τους στο λόφο της Μακεδονίτισσας. Εκείνοι δεν λυπούνται. Απορρούν! Απορρούν για την υποκρισία, που μέχρι σήμερα λογίζονται ως «πολεμιστές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου»... αγέννητοι τότε οι περισσότεροι.

Ο Γιάννης Φασουλάς και ο Γιάννης Σκάλκος σηκώνουν το χαλί και παρουσιάζουν την άγνωστη σε πολλούς αποστολή αυτοκτονίας της Α' Μοίρας Καταδρομών από το Μάλεμε στην Κύπρο, το βράδυ της 21ης Ιουλίου του 1974. Οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές εξιστορούν την καθοριστική μάχη στο διεθνές αεροδρόμιο της Λευκωσίας, δυο μέρες αργότερα στις 23 Ιουλίου, και τη συγκλονιστική αντίσταση στο ύψωμα 190 απέναντι από τη Σχολή Γρηγορίου τον Αύγουστο του '74. Καταθέτουν τη μαρτυρία τους ως όπλο απέναντι στη νεο¬ελληνική ΛΗΘΗ.