Η Φυσική ιστορία της θρησκείας είναι η πρώτη από τις Τέσσερις Διατριβές που εξέδωσε ο Ντέιβιντ Χιουμ το 1757. Έργο απολύτως κλασικό που με τρόπο εμπειρικό αναλύει την ιστορική εξέλιξη του θρησκευτικού φαινομένου από τις πολυθεϊστικές θρησκείες προς το μονοθεϊσμό. Με την παρέμβασή του αυτή ο μεγάλος Σκώτος στοχαστής επιχειρεί μια σε βάθος ανάλυση των αιτιών αυτής της διαδικασίας ενώ ταυτόχρονα παρουσιάζει κριτικά και τις συνέπειές τους για τη συγχρονία. Ο Χιουμ προτείνοντας τον προκλητικό τίτλο «Φυσική Ιστορία» ανάγει τη μελέτη τού όλου θρησκευτικού φαινόμενου στις μεθόδους των φυσικών επιστημών διατηρώντας όμως την πεποίθηση για την ύπαρξη κάποιου υπέρτατου όντος.
Πρόκειται για ένα έργο το οποίο θα μπορούσε να ενταχθεί στην ψυχολογία, την ανθρωπολογία, την ιστορία και την κοινωνιολογία της θρησκείας.