Σεπτέμβρης ήταν του '22.
Όλα άλλαξαν από τη μια μέρα στην άλλη. Ένα δεκάχρονο αγόρι ο Κωστής, βρέθηκε σ' ένα καράβι προσφυγιάς. Στο απορημένο βλέμμα του καθρεφτιζόταν ο τρόμος που απλωνόταν στο απελπισμένο πλήθος γύρω του. Το ταξίδι ξεκινούσε.
Η Πατρίδα του, γη της Ιωνίας χανόταν στον ορίζοντα και τα πρώτα παιδικά του όνειρα ήρθαν να γαληνέψουν την παιδική ψυχή.
Κοίταξε ψηλά τα πρώτα αστέρια και ξαφνικά μονολόγησε: ''Αγάντα!'' Κι άρπαξε το πηδάλιο του καραβιού της δικής του ζωής!