Ο Βάαλ της Βαβυλώνας γράφτηκε το 1957, όταν ο Αραμπάλ ήταν είκοσι πέντε ετών. Περιγράφει το διχασμό που ξαφνικά χώρισε την Ισπανία σε δύο εχθρικά στρατόπεδα που επιδόθηκαν σε ανελέητο πόλεμο. Φλεγόμενα αεροπλάνα, άνθρωποι που φτύνουν πάνω σε πτώματα, που καταδίδουν τους συγγενείς τους, φυλακισμένοι που βυθίζονται στην τρέλα κι επιχειρούν ν αυτοκτονήσουν. Ο θάνατος, η αμαρτία, το μίσος για την ελευθερία και η αποστροφή για το σεξ χαρακτηρίζουν την Ισπανία του Φράνκο.

Ο Βάαλ της Βαβυλώνας διηγείται την ιστορία μιας παιδικής ηλικίας τσακισμένης σαν τη χώρα που τη νανούρισε. Αντικατοπτρισμός της φρίκης αλλά και της αλήθειας της ιστορίας, το βιβλίο αυτό αποτελεί, όπως έχει πει κάποιος κριτικός, το βιαιότερο μυθιστόρημα για την ωμότητα.