Στο Τίμημα χωρίς αντίκρισμα έχουν συγκεντρωθεί ξαναδουλεμένες οι τρεις συλλογές διηγημάτων του Περικλή Σφυρίδη: «Η αφίσα» (1977), «Χωρίς αντίκρισμα» (1980), «Το τίμημα» (1982). Πρόκειται για ερωτικές ιστορίες με διάχυτο αισθησιασμό, δεξιοτεχνική ψυχογραφική ανάλυση των δύο φύλων και διακριτικό χιούμορ. Οι ήρωες, συνηθισμένοι άνθρωποι της πόλης, πιστεύουν, αγαπούν και καταρρέουν όταν οι προσδοκίες τους διαψεύδονται, αφού ο έρωτας της καταναλωτικής κοινωνίας αποδεικνύεται μέσον για εκμετάλλευση, μετατρέποντας έτσι την ερωτική σχέση σε δίδυμο θύματος και θύτη.

Μέσα στην ηθική αλλοτρίωση και στην κυρίαρχη τάση να θέλουν όλοι να παίρνουν χωρίς να προσφέρουν, υπάρχει η έλλειψη σωστού προβληματισμού. Μα κάτω απ' αυτά -και τούτο είναι το καταστάλαγμα- υποφώσκει ο ανταγωνισμός των δύο φύλων και το παράλογο στη ζωή, που κάνουν αναπόφευκτη την απογοήτευση και την ερωτική μοναξιά.