Ο Νίκος Καζαντζάκης δεν έγραψε μόνο μυθιστορήματα, θεατρικά έργα, ταξιδιωτικά κείμενα και ποιήματα αλλά ασχολήθηκε και με την παιδική λογοτεχνία. Το πολυσχιδές έργο του περιλαμβάνει δύο μυθιστορήματα για παιδιά, Ο Μέγας Αλέξανδρος (1978) και Στα Παλάτια της Κνωσού (1981), μαζί με μεταφράσεις και παιδικές διασκευές έργων της κλασικής λογοτεχνίας. Το πρώτο μυθιστόρημα δημοσιεύτηκε αρχικά στο περιοδικό Η Νεολαία του Μεταξά στα τέλη της δεκαετίας του 1930 και μόνο μετά τη μεταπολίτευση τα δύο παιδικά μυθιστορήματα κυκλοφόρησαν σε αυτοτελείς εκδόσεις.

Το παρόν βιβλίο, μελετά τα δύο παιδικά μυθιστορήματα του Καζαντζάκη, στο ευρύτερο πλαίσιο της παιδικής λογοτεχνίας, και των άλλων έργων του συγγραφέα, των αναγνωστικών του ενδιαφερόντων, καθώς και των μεταφράσεων ή των διασκευών του για παιδιά. Οι ποικίλες ιδεολογικές και αισθητικές αναζητήσεις του Καζαντζάκη είναι έκδηλες και στα δύο μυθιστορήματα και η παρούσα μελέτη εξετάζει το πώς ο συγγραφέας χειρίζεται αφηγηματικά και ερμηνευτικά τον μύθο, την αρχαιότητα και την ιστορία.

Μέσα από τη μελέτη της συνύφανσης της περιπετειώδους μυθοπλασίας με την ιστορική αναφορά επισημαίνονται οι ιδεολογικές επιλογές του Καζαντζάκη και ο ιδιαίτερος τρόπος με τον οποίο χειρίζεται το αφηγηματικό υλικό των δύο παιδικών μυθιστορημάτων του.