Η ενορατική ηλιοφάνεια που δημιουργεί μεταφυσική ιεράρχηση και δίνει φως και πνοή σε όλους τους ήχους, τους φθόγγους και τις εικόνες που μας περιβάλλουν, ενώνοντας τον άνθρωπο με την αρχέγονη πηγή του, αποκαλύπτοντας την αρχή τού «κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση».

Αυτή είναι η προσέγγιση για να δημιουργηθεί το «Φως ανέσπερον» (εκδόσεις Ιωλκός, 2011) της Στέλλας Τεργιακή. Είναι η προσπάθεια να φανερωθεί μέσα από τους στίχους του ποιητικού λόγου, η υφή του Φωτός, όταν αυτό δημιουργεί πνευματική ανάφλεξη και ενεργοποίηση, όπου εκδηλώνεται, προσδίδοντας διαφάνεια και φωτεινότητα και κατ' επέκταση νόημα, σε καθετί που διέπει τη ζωή μας.

Είναι ο τρόπος που διεισδύουμε και αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα, πίσω από το προφανές και το απτό, στην άλλη τους διάσταση, με τη μεταφυσική τους σημασιολογία, γιατί το Φως μετουσιώνει και μεταλλάσσει όπου αυτό ενεργοποιείται και φανερώνεται, εκτοξεύοντας τον άνθρωπο στο άπειρο.