Στο παρόν βιβλίο επιχειρείται να προσεγγιστούν, αφενός μεν η σύγχρονη δικονομική θέση του πολιτικώς ενάγοντος ως διαδίκου της ποινικής δίκης, αφετέρου, δε οι τασσόμενες τυπικές προϋποθέσεις για τη νόμιμη συμμετοχή του σε αυτήν.

Για το σκοπό αυτόν στο πρώτο μέρος ερευνάται η δυνατότητα υπαγωγής του πολιτικώς ενάγοντος στο υποκειμενικό πεδίο εφαρμογής του κομβικού άρθρου 20 § 1 Σ και συνακόλουθα ο εφοδιασμός του με αυξημένης τυπικής ισχύος δικαίωμα πρόσβασης και ακρόασης ενώπιον των ποινικών δικαστηρίων. Αντίστοιχα ερωτήματα τίθενται προς επεξεργασία, με σημείο αναφοράς, τόσο το άρθρο 6 § 1 της ΕΣΔΑ και τη συναφή νομολογία του ΕΔΔΑ, όσο και τα νομοθετικά κείμενα που έχουν διαμορφωθεί εντός του -ευμετάβλητου-περιβάλλοντος της Ε.Ε. Περαιτέρω, -και με οδοδείκτες- τα πορίσματα από την προηγηθείσα διερεύνηση, επιχειρείται στο δεύτερο μέρος η συστηματική προσέγγιση των διατάξεων που διέπουν τη δήλωση παράστασης πολιτικής αγωγής, ως μέσου για τη δικονομική ένταξη του θύματος στην ποινική δίκη, καθώς και την τυπική του νομιμοποίηση σε προδικασία και ακροατήριο.