«Γίναμε ρηχοί. Ποιός έχει ένθεους, παγκόσμιους, διαχρονικούς, απλανείς πόθους; Ποιός λαχταρά να ενωθεί με όλους τους ανθρώπους; Να τους νιώσει αδελφούς του; Να ενωθεί με το θείον; Μόνον αυτός δεν πλανιέται, δεν κινδυνεύει να χαθεί, σε ''χαμένα'' πράγματα. Λίγοι σήμερα πάνω στον πλανήτη έχουν τόσο ανοιχτούς ορίζοντες, οικουμενικούς. Σάπισε το ανθρώπινο είδος από τη ρίζα του. Χρειαζόμαστε εκ βάθρων... ανακαίνιση. Όλοι πλανηθήκαμε δεθήκαμε με φτηνιάρικους πόθους νομίσαμε πως έτσι θα ευτυχήσουμε.
Ο γέροντας Πορφύριος βροντοφωνούσε:
- Θα δούμε το χάος ολοζώντανο μπροστά μας, και θα πούμε ''όλοι πίσω, όλοι πίσω, πλανηθήκαμε'', και θα γυρίσουμε στον Χριστό»...