Μέσα από την πρωτόγνωρη σχέση ενός εντεκάχρονου και μιας εικοσάχρονης, θα ξαναζωντανέψει η εικόνα μιας χώρας που πληγώνεται από τους εχθρούς της, αλλά κυρίως, πληγώνεται από τους πολίτες της.

Το βιβλίο αρχίζει σαν αυτοβιογραφία λίγο πριν από το τέλος του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, συνεχίζει στην εμφύλια σύρραξη, στην τρομοκρατία των νικητών πάνω στους ηττημένους, στην αθλιότητα και βαρβαρότητα του κρατικού μηχανισμού, στην ερωτική σχέση του εντεκάχρονου και της εικοσάχρονης με φόντο την εποχή και αφού αναφερθεί σε εκείνα τα κοινωνικοπολιτικά γεγονότα, που σημάδεψαν με διάφορους τρόπους τον τόπο, αφήνοντας πίσω τους ερείπια και παντός είδους «τραύματα», θα καταλήξει στις μέρες μας.

Κοντολογίς, πρόκειται για βιβλίο «ποταμός», όπου ο δημιουργός του, είτε υπό μορφή μυθιστορήματος, είτε υπό μορφή αυτοβιογραφίας ή ως πολιτικό χρονικό, καταθέτει με παρρησία και χωρίς κανένα δισταγμό τη δική του ματιά, τη δική του άποψη σε πρόσωπα, καταστάσεις και γεγονότα που σφράγισαν την κοινωνική και πολιτική ζωή της χώρας, δημιουργώντας κοινωνικά αδιέξοδα, αλλά και ανθρώπινα προσωπικά δράματα.