ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΣΣΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΚΑΙ ΕΝΣΩΜΑΤΩΝΟΝΤΑΣ

Στις αρχές του 21ου αιώνα, στα θεμέλια του κόσμου της τέχνης οι μηχανισμοί ''καταστολής του νοήματος'', ''οικειοποίησης'', ''ανακύκλωσης'', και ''επινόησης'', ανύστακτα πλέον και πονηρά εργαζόμενοι, μετατρέπουν τον μεν δημιουργό του έργου τέχνης και το θεατή του σε φαντασματικούς καταναλωτές, το ίδιο δε το έργο τέχνης σε βιομηχανικό-μαζικό-τεχνολογικό-φαντασματώδες εμπόρευμα. Οι παγκοσμιοποιημένες καλλιτεχνικές δραστηριότητες αισθητοποιούν την ευρύτερη εξάλλου έρημο τής από πολύ καιρό ήδη καταρρέουσας εποχής, αφ' ενός του ανθρώπου της υποκειμενικότητας και της διυποκειμενικότητας, και αφ' ετέρου του ανθρώπου που αναλώνει τα χαρίσματά του, συναρμολογώντας στρουκτουραλιστικά φαντάσματα του είναι, του κοινωνείν, του εικονίζειν, του ποιείν των όντων όλων.