Δέκα συν ένα παραμύθια της Χερσονήσου και του Ρεθύμνου με ρίζες στα ελληνιστικά και τα βενετσιάνικα χρόνια ως τα νεότερα της τουρκοκρατίας, με στοιχεία από τη Δανάη και τον Περσέα, τον Οιδίποδα, την Παλαιά Διαθήκη και γλώσσα που φέρνει στο νου τον δεκαπεντασύλλαβο του Ερωτόκριτου και τα αναγεννησιακά έπη και νουβέλες.

Δέκα συν ένα παραμύθια που δεν είναι ισοπεδωμένα και ανούσια, αλλά ούτε και τρομοκρατούν τις αμάλαγες ψυχές των παιδιών, γιατί «το νεοελληνικό παραμύθι απευθύνεται σε μικρούς και μεγάλους. Γιατί, για να ζήσει κανείς σαν σωστός άνθρωπος πρέπει να παραμείνει ειλικρινής και ακέραιος σαν παιδί».