Το βιβλίο αφορά την προσωπική μαρτυρία της Έλλης Παππά από την δράση της στο αριστερό κίνημα κατά τις δεκαετίες 1940-1990. Τα βιώματα της, συνδυάζονται με την πολιτική σκηνή της εποχής και αναδεικνύονται οι ελπίδες και τα αδιέξοδα της ελληνικής Αριστεράς μέσα στο τοπίο του λαϊκού κινήματος. Παράλληλα καταγράφονται οι σχέσεις της με εμβληματικά πρόσωπα του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος, όπως ο Νίκος Πλουμπίδης. Κυρίως όμως, στα κείμενα κυριαρχεί η σχέση της με τον Νίκο Μπελογιάννη.