Η κυρία Μπάντρυ, όσο κι αν πίστευε στα όνειρα, ποτέ δε θα έφτανε να δώσει μια τόσο απίστευτη εξήγηση σε κείνο το όνειρο της αυγής, όπου, τάχα, οι αζαλέες της είχαν κερδίσει το πρώτο βραβείο στην Τοπική Ανθοκομική Έκθεση. Εξήγηση που ίσως να έφτανε στην πρόβλεψη για μια αποτυχία στην πουτίγκα ή κάποια μικροζημιά, μα ποτέ ως το θάνατο! Γιατί, ξυπνώντας βίαια απ' την είσοδο της καμαριέρας της, θα άκουγε την πιο απίστευτη είδηση.

Μέσα στη βιβλιοθήκη του Γκόσσιγκτον Χωλ, υπήρχε το πτώμα μιας άγνωστης κοπέλας, με πλατινένια μαλλιά, πεσμένο πάνω στο δερμάτινο χαλί μπροστά στο τζάκι. Φορούσε ασημένια σανδάλια και τα νύχια των ποδιών της ήταν βαμμένα με ένα σκούρο κόκκινο χρώμα. Η αμφιβολία έδωσε τη θέση της στη βεβαιότητα, μόνο όταν ο συνταγματάρχης Μπάντρυ έβλεπε με τα ίδια του τα μάτια το πτώμα της άγνωστης και τηλεφωνούσε, χωρίς καθυστέρηση, στο αστυνομικό τμήμα. Όμως, όσο κι αν η κυρία Μπάντρυ πίστευε στα όνειρα, άλλο τόσο πίστευε και στις ξεχωριστές ικανότητες της φίλης της μις Μαρπλ -και σ' αυτό δεν έπεφτε έξω!