Μεσ' από τις μεστές σελίδες της ποίησης του Δ. Δωρικού ακούγονται φωνές ά λ λ ε ς και αλλοτινές και τωρινές, ήχοι αρχαίων αοιδών που συμπλέκονται με τη σημερινή πραγματικότητα, μετουσιώνοντας σε ουσία βιώματα και εμπειρίες τα π ά θ ι α γενεών... φωνές- κραυγές, λέξεις καθαρές χωρίς αλχημικά παρασκευάσματα μας φέρνουν αίσια μηνύματα...