Η ιστορία μιας γυναίκας, που τολμά να μοιράζεται τα πάντα, κι ας ξέρει πως το τέλος δεν είναι πάντα αίσιο.
Ένα βιβλίο για τη δύναμη της θέλησης.

Μα καλά, ένα άτομο, 100 τετραγωνικά; αναρωτιούνται μερικοί!
Έλα ντε που είμαστε δύο! Εγώ και η Ανάγκη μου, γυναίκες και οι δύο, και τι γυναίκες! Θηλυκά. Να μην έχει η καθεμία το δωμάτιό της και το δικό της μπάνιο; Βέβαια, η μια πληρώνει, και αυτή είμαι εγώ. Αλλά ελάτε στη θέση μου. Ανάγκη το μικρό της όνομα και Ανασφάλεια το επίθετο. Όχι, πείτε μου, είναι δυνατόν να βρει δουλειά με τέτοιο όνομα στο βιογραφικό της;
Τριάντα πέντε χρόνια μετά, και το αστείο είναι ότι κάθε φορά που μιλάω στο τηλέφωνο με τη μάνα μου, με ρωτάει:
«Ντύθηκες; Ντύσου! Τι κι αν κάνει ζέστη, άμα ιδρώσεις και αρπάξεις καμιά πούντα!»
«Ναι, ρε μάνα, σάμπως ξεντύθηκα και ποτέ;»
«Κι άμα βγεις, να είσαι όμορφη», μου φωνάζει κάθε φορά κλείνοντας.