Σκοπός του βιβλίου είναι να συνεισφέρει τόσο στον σύγχρονο εγχώριο όσο και στον διεθνή διάλογο της θεωρίας και της πράξης του θεάτρου, παρουσιάζοντας την περίπτωση ενός Έλληνα σκηνοθέτη που ξεκινώντας από ένα μικρό χωριό της Πιερίας κατόρθωσε να «αγωνίζεται» στην παγκόσμια αρένα. H συγγραφέας, αντιλαμβανόμενη τη σκηνοθετική πορεία του Θεόδωρου Tερζόπουλου ως μια μεταφορά στην τέχνη της προσωπικής του αντίληψης για τη ζωή ως ένα λαβύρινθο μέσα στον οποίο ο άνθρωπος αναζητεί μια έξοδο-νόημα, επομένως ρέουσα και διαρκώς γενεσιουργό, επιθυμεί να εντοπίσει τις βασικές ύλες που διαμορφώνουν τον σταθερό και αμετάβλητο πυρήνα της θεατρικής του πράξης, γύρω από τον οποίο οι θεατρικές του δημιουργίες-παραστάσεις λειτουργούν σε μια σχέση ταυτόχρονα κεντρομόλο και φυγόκεντρη.