Με λόγο καθαρό και συνεπή εκφράζει ο ποιητής τις υπερβατικές αναζητήσεις του. Σμιλεύει τους στίχους του με μια δύναμη εσωτερική, που δίνει ουσιαστικό περιεχόμενο και στα πιο απλά πράγματα της ζωής. Περιγράφει την απάνθρωπη εποχή μας και μεταπλάθει σε τέχνη τα τραγικά της φαινόμενα.

Το έργο αυτό του Δ. Καρβούνη είναι μια διαμαρτυρία προς τον άνθρωπο και συνάμα μια προσευχή προς τον Παντοδύναμο. Φωτίζει εύστοχα τους σκιερούς χώρους του ανθρώπινου βίου. Ο λόγος του, απευθυνόμενος στον Θεό, γίνεται κατανυκτικοί βυζαντινοί ύμνοι και ωδές θεϊκού μεγαλείου.