Με λόγο ποιητικό και αφαιρετικό, με λυρικό και συγκινητικό τρόπο, με κοφτή, καίρια και πυκνή γραφή, το βιβλίο μιλά με την άμεση και ελλειπτική γλώσσα των συναισθημάτων της νέας μητέρας, τη στιγμή που εκείνη, κατάκοπη από τη γέννα και την αγωνία για την έκβαση της νέας ζωής που φέρνει στον κόσμο, έχει να αντιμετωπίσει ένα οργανωμένο σύστημα συμφερόντων, το οποίο προσπαθεί να την πείσει να θρέψει και να αναθρέψει το παιδί της με το δικό τους τρόπο.