ΨΥΧΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΙΚΩΝ ΝΟΣΗΜΑΤΩΝ

Oι σχέσεις του ψυχισμού με το σώμα και την αρρώστια ήταν από πολύ παλιά στό επίκεντρο του ανθρώπινου ενδιαφέροντος.

H ανεπάρκεια των γνώσεων σε συνδυασμό με την επικράτηση διχοτομικών φιλοσοφικών ιδεών, ιδίως στον κόσμο του δυτικού πολιτισμού, είχαν οδηγήσει σ' ένα μοντέλο προσέγγισης και κατανόησης -γνωστό ως Σωματο-Ψυχικός δυϊσμός- όπου το σωματικό ήταν όχι μόνο κάτι ξέχωρο από το ψυχικό και το κοινωνικό, αλλά συχνά και σε αντιπαράθεση.

Oι σύγχρονες ψυχαναλυτικές έρευνες στο πεδίο της ψυχοσωματικής προβληματικής έχουν δημιουργήσει κυριολεκτικά ένα νέο τρόπο σκέψης και κατανόησης των σωματικών νοσημάτων. Aνάμεσά τους το ρεύμα ιδεών που είναι γνωστό ως η Ψυχαναλυτική Σχολή του Παρισιού κατέχει περίοπτη θέση. Τα Ψυχοσωματικά Παράδοξα του C. Smadja αποτελούν μιά συστηματική, δημιουργική και ολοκληρωμένη παρουσίαση των ιδεών αυτής της σχολής. Oι κεντρικές έννοιες της Ψυχικοποίησης, της Μηχανιστικής Σκέψης και Ζωής, της Θεμελιώδους Κατάθλιψης και των Σωματικών Aποδιοργανώσεων παρουσιάζονται με καθαρότητα και επάρκεια, όχι σαν δογματικά θέσφατα αλλά σαν προκλήσεις για σκέψη και προβληματισμό.