Στο βιβλίο του ο Δημήτρης Ακριβούλης παρουσιάζει με τρόπο ευσύνοπτο τις εξωτερικές σχέσεις της Ελλάδας με τις Μεγάλες Δυνάμεις και τα Βαλκάνια κατά την περίοδο 1928-1932. Μέσω των αρχειακών πηγών, της ελληνικής και διεθνούς βιβλιογραφίας και του τύπου της εποχής, ο συγγραφέας ανασυνθέτει το διεθνές περιβάλλον και τις επιλογές εξωτερικής πολιτικής του Ελευθερίου Βενιζέλου από την επανεκλογή του το 1928 και την υπογραφή του ελληνο-ιταλικού συμφώνου μέχρι και τις προσπάθειες διαχείρισης των συνεπειών της Παγκόσμιας Οικονομικής Κρίσης και την εκλογική του ήττα το 1932.

Ο σύγχρονος απόηχος των διεθνών εξελίξεων κατά τη συγκεκριμένη περίοδο είναι τόσο έντονος, ώστε η κατανόηση των πολιτικών επιλογών του Έλληνα πρωθυπουργού καθίσταται εξαιρετικά επίκαιρη. Κατά την υπό εξέταση περίοδο, συζητήθηκε θεσμικά η ιδέα μιας ευρωπαϊκής ομοσπονδίας, θέτοντας τις βάσεις για τη μετέπειτα εξέλιξη της ευρωπαϊκής ιδέας. Οι διμερείς και πολυμερείς συμφωνίες στον χώρο της Βαλκανικής αποτέλεσαν μία πρώιμη έκφραση της λεγόμενης διαβαλκανικής συνεργασίας που προωθείται σήμερα σε πλαίσιο ευρωπαϊκό.