Σε μερικές νύχτες γίνομαι τριακοσίων χρονών, αλλά μοιάζω με τριάντα πέντε. Προνόμιο ή κατάρα μέσα στα γονίδια μου. Είμαι ο τελευταίος από τη δική μου οικογένεια στη Γη. Μπορώ ν ακούσω τα πάντα σε ακτίνα πολλών χιλιομέτρων και για να είμαι ειλικρινής μαζί σας, ο θόρυβος του κυρίου Νίλσον είχε αρχίσει να γίνεται πολύ ενοχλητικός στα αφτιά μου. «Κύριε Νίλσον;...» Ο νεαρός καλλιτέχνης από τη Στοκχόλμη πρόβαλε στη μεγάλη σάλα του κάστρου μου. «Είστε βρικόλακας!» φώναξε αναστατωμένος. «Σας είδα μέσα στα αίματα χθες, μετά πετάξατε και κλειστήκατε σ ένα δωμάτιο του επάνω ορόφου. Τι θέλετε από μένα; Γιατί με φέρατε εδώ;»