Το βιβλίο Έξι Εποχές στη Φολέγανδρο αναφέρεται στις εντυπώσεις δύο καθηγητών που πέρασαν δύο χρόνια έκαστος στο μικρό αυτό νησί των Κυκλάδων (τρεις εποχές για κάθε χρόνο, αφού το καλοκαίρι είναι αφιερωμένο στους τουρίστες, όχι στο σχολείο, και, επομένως, οι καθηγητές είναι ουσιαστικά υποχρεωμένοι να αποχωρήσουν).

Παρουσιάζονται, με λόγια και σκίτσα, από μια χιουμοριστική οπτική γωνία, τα κυριότερα αξιοθέατα και έθιμα, κάποιες από τις παραδόσεις που άντεξαν στο χρόνο αλλά και μερικές από τις πιο αντιπροσωπευτικές εικόνες της σύγχρονης Φολεγάνδρου, ενώ ταυτόχρονα απεικονίζεται η ζωή στο νησί (με τις θετικές και αρνητικές όψεις της), τουλάχιστον όπως τη βίωσαν οι ίδιοι για έξι εποχές ο καθένας.