Αντικείμενο του έργου αποτελεί η συνεργασία της Ελλάδας με άλλα κράτη στον τομέα της συλλογής και ανταλλαγής ποινικών αποδείξεων. Οι ρυθμίσεις, που διέπουν τη συνεργασία αυτή, περιλαμβάνονται είτε στον ΚΠΔ είτε σε διεθνείς συμβάσεις που δεσμεύουν την Ελλάδα. Το ενδιαφέρον του συγγραφέα επικεντρώνεται στην εξέταση των γενικών αρχών, που απορρέουν από τις παραπάνω ρυθμίσεις, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θίγονται και ζητήματα που αφορούν επιμέρους αποδεικτικά μέσα.

Οι ισχύουσες ρυθμίσεις του εσωτερικού και του διεθνούς δικαίου προσεγγίζονται από δύο οπτικές γωνίες. Κατ' αρχάς από την οπτική γωνία του αιτούντος κράτους. Στην ενότητα αυτή διερευνώνται οι προϋποθέσεις, υπό τις οποίες μπορούν να ζητήσουν διεθνή συνδρομή οι ελληνικές αρχές και οι δυνατότητες αξιοποίησης των αποδεικτικών μέσων που προέρχονται από την αλλοδαπή. Αντικείμενο ανάλυσης αποτελούν όμως και τα προβλήματα που τίθενται, όταν αλλοδαπές αρχές απευθύνουν αιτήσεις συνδρομής προς τις αντίστοιχες ελληνικές.