Αντικείμενο της μελέτης είναι η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος μέσω των διατάξεων και ρυθμίσεων του ελληνικού αστικού δικαίου. Το συγκεκριμένο ζήτημα εξετάζεται τόσο από ενδοσυμβατική όσο και από εξωσυμβατική σκοπιά. Ο συγγραφέας επιχειρεί την αναφορά και την ανάλυση όλων των δυνατοτήτων που παρέχει το Ιδιωτικό Δίκαιο και ιδίως το Αστικό Δίκαιο στο πλαίσιο της διαχείρισης και προστασίας των περιβαλλοντικών αγαθών. Στην εν λόγω προσπάθεια διακεκριμένη θέση καταλαμβάνει η απόπειρά του να εντάξει τους περιβαλλοντικούς κινδύνους στο ιδιωτικού δικαίου σύστημα προστασίας των περιβαλλοντικών αγαθών, ιδέα που έλκει την καταγωγή της από το σύγχρονο Διεθνές και το Κοινοτικό Δίκαιο.

Η μελέτη διαιρείται στις ακόλουθες ενότητες: 1. Εισαγωγή (§§ 1-5: «Εισαγωγή: Το φυσικό περιβάλλον ως ρυθμιστικό αντικείμενο του αστικού δικαίου: μια γενική θεώρηση»), 2. Κεφάλαιο Πρώτο (§§ 6-7: «Οι οικολογικές όψεις της ευθύνης στο δίκαιο των συμβάσεων του Αστικού Κώδικα»), 3. Κεφάλαιο Δεύτερο (§§ 8-9: «Η διοίκηση αλλοτρίων και η προστασία του περιβάλλοντος»), 4. Κεφάλαιο Τρίτο (§ 10: «Γειτονικό δίκαιο και προστασία του περιβάλλοντος»), 5. Κεφάλαιο Τέταρτο (§ 11: «Δικαίωμα στην προσωπικότητα και προστασία του περιβάλλοντος»), 6. Κεφάλαιο Πέμπτο (§ 12: «Η αδικοπρακτική ευθύνη και η προστασία του περιβάλλοντος»), 7. Κεφάλαιο Έκτο (§ 13: «Αδικαιολόγητος πλουτισμός και προστασία του περιβάλλοντος»), 8. Κεφάλαιο Έβδομο (§§ 14-15: «Συλλογική διεκδίκηση της περιβαλλοντικής προστασίας και Αστικό Δίκαιο») και 9. Συμπεράσματα.