Αν υποθέσουμε ότι η ωριμότητα είναι το τελευταίο κομμάτι του παζλ, ο ήρωας αναζητεί την αλήθεια μέσα στο όνειρο, ώστε με τη <<λύση>> του να καταλήξει στο δρόμο της.Πόσο καλά γνωρίζουμε τον εαυτό μας; Το μεγαλύτερο και σκοτεινότερο τούνελ είναι η ανακάλυψη της ταυτότητάς μας. Με ένα περιγραφικό παράξενο τρόπο παρατηρούμε την αγωνία της εδραίωσης της ύπαρξης μέσα στο κοινωνικό σύνολο, ενώ η μοναξιά πρωτοστατεί και συγκρούεται ανάμεσα στην ύλη και στο πνεύμα, που εκ των πραγμάτων οδηγεί τον άνθρωπο στην ανάγκη του για το όνειρο.Στον ύπνο ρέει ζωή χωρίς αισθήσεις.Τα όνειρα παράγωγα του ύπνου είναι η άγνοια που μας κατευθύνει σε έναν άλλο κόσμο όπου ψάχνουμε τη γνώση.

Η ψυχή κινεί τα όνειρα ή, σαν μαριονέτες, τα όνειρα εξεγείρουν την ψυχή; Που βρίσκονται τα όρια;Στο τελευταίο κομμάτι του παζλ;Ίσως τότε έρχεται η γνώση, η συνειδητοποίηση και η αποδοχή...