ΓΛΥΚΙΑ ΓΟΡΓΟΝΑ

Γλυκιά γοργόνα στο περιγιάλι το μικρό
του Μέγα Αλέξανδρου αιώνια θλιμμένη
βγες στ' ακροθαλάσσι να σε δω
μ' ένα ποτήρι να σε πιω, αγαπημένη.

Μείνε να ξαπλωθείς στην αμμουδιά
στα στήθη σου λευκά μαργαριτάρια
τα ολόσγουρα μαλλιά σου όμοια με φωλιά
που μέσα κρύβονται του κόσμου τα κοράλλια.

Κι ενώ το κύμα θα παφλάζει ζωηρό
καθώς φυσούν χιλιάδες μαϊστράλια
θα γίνομαι κι εγώ ένα μ' αυτό
μήπως αγγίξω του κορμιού σου τ' ακρογιάλια.