ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΤΡΙΩΝ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΧΡΟΝΩΝ

Για τον Σαχάκ σφαγή σημαίνει έγκλημα και έγκλημα σημαίνει σφαγή, που σημαίνει έγκλημα: το στυλ του είναι να επαναλαμβάνει, να σοκάρει, να ταρακουνάει τους οκνηρούς και τους αδιάφορους ώστε να συνειδητοποιήσουν, να αποκτήσουν μια συνείδηση γαλβανισμένη απ' την ανθρώπινη δυστυχία για την οποία, ίσως φέρουν μια κάποια ευθύνη. Πολλές φορές προσέβαλε και εξόργισε ανθρώπους, αλλά αυτό αποτελούσε τμήμα της προσωπικότητας του και, πρέπει να το πούμε, μέρος της αποστολής του. Μαζί με τον μακαρίτη τον καθηγητή Γιεχοσουά Λέϊμποβιτς -τον οποίο θαύμαζε και με τον οποίο συνεργάστηκε πολλές φορές- ο Σαχάκ ήταν από τους πρώτους, που χρησιμοποίησε τον όρο «ιουδαιο-ναζισμός», για να χαρακτηρίσει τις μεθόδους, που χρησιμοποιούσαν οι Ισραηλινοί, για να υποτάξουν και να καταπι¬έσουν τους Παλαιστίνιους. Ωστόσο ποτέ δεν είπε ούτε έγραψε κάτι, που δεν είχε διαπιστώσει ιδίοις όμμασι, άμεσα αυτός ο ίδιος. Αυτό, που τον ξεχώρισε από τους άλλους συμπατριώτες του ήταν, ότι διεπίστωσε την σχέση, που υπάρχει μεταξύ του σιωνισμού, του ιουδαϊσμού και των καταπιεστικών ενεργειών εις βάρος των «μη-εβραίων», και βέβαια έβγαλε τα αναγκαία συμπεράσματα.