''Περί του πάντα σπουδαίον ελεύθερον είναι'': Το έργο αυτό εικάζεται ότι ανήκει στη νεανική περίοδο του Φίλωνα, καθώς νωπές φαίνονται οι διδασκαλίες των φιλοσοφικών σχολών. Ο Φίλων πρέπει να το συνέταξε πριν ακόμη αρχίσει να ερμηνεύει την ''Πεντάτευχο''.

''Περί βίου θεωρητικού'': Ο Φίλων αφού περιέγραψε τη ζωή των Εσσαίων, τώρα στρέφεται σε μια κοινότητα που ασπάζεται τον θεωρητικό βίο, τους ''Θεραπευτές''. Το όνομά τους προέρχεται από το ρήμα θεραπεύω που σημαίνει ''γιατρεύω'' ή ''λατρεύω'', είτε επειδή ασκούν ένα είδος ιατρικής που δεν θεραπεύει μόνο τα σώματα αλλά και τις ψυχές είτε επειδή λατρεύουν το Ον που είναι ειλικρινέστερο από το Ένα και πιο αρχέγονο από τη Μονάδα.

''Περί αφθαρσίας κόσμου'': Στο έργο του αυτό ο Φίλων εξετάζει το ζήτημα της αφθαρσίας του κόσμου που τόσο απασχόλησε την ελληνική σκέψη. Η πραγματεία του έχει ιδιαίτερη αξία για την ιστορία της ελληνικής φιλοσοφίας, καθώς αναφέρει τις απόψεις που διατυπώθηκαν σχετικά, δεν παρουσιάζει ωστόσο στενή θεματική συγγένεια με τα υπόλοιπα έργα του.