«...Ας αναλογιστούμε εκείνη την προνομιακή στιγμή, κατά την οποία οι άνθρωποι κάθε προέλευσης στάθηκαν ενωμένοι (πριν από 60 χρόνια) με σκοπό να αγωνιστούν ενάντια στη βαρβαρότητα, να διακηρύξουν το δικαίωμα όλων να ζουν ειρηνικά και να ιδρύσουν μια κοινή πατρίδα μέσα σε έναν αλληλέγγυο και δίκαιο κόσμο. Ας αναλογιστούμε εκείνη την ευλογημένη στιγμή, κατά την οποία η ανθρωπότητα, παιδευμένη από τα δεινά της, τόλμησε να μετατρέψει το μέλλον της σε ελπίδα, υπέγραψε την παύση των σπαραγμών και διακήρυξε την άμετρη έφεσή της για την ισότητα των πάντων, καθώς και την ακατάλυτη αφοσίωσή της στην ελευθερία κάθε ανθρώπου. »

«Ιδού λοιπόν το όραμα των ιδρυτών του ΟΗΕ, όραμα ανέφικτο, δίχως αμφιβολία, το οποίο όμως αδιάλειπτα υπαγορεύει τις αποφάσεις εκείνων που ουδέποτε έπαψαν να εργάζονται για ένα καλύτερο αύριο, θεμελιώνοντας τις ελπίδες του μέλλοντος στις βεβαιότητες του παρελθόντος...»

Ελένη Αρβελέρ