Η Σωφρονιστική αποικία του Κάφκα (γράφτηκε το 1919) θα έλεγε κανείς ότι καταδεικνύει φαινόμενα που στιγμάτισαν την ιστορική μνήμη του 20ού αιώνα, όπως τα γκουλάγκ, 'Αουσβιτς, Γκουαντάναμο, λευκά κελιά, ξερονήσια κτλ., πολύ πριν αυτά παρουσιαστούν. Κατά μία έννοια, λοιπόν, η πολιτική σημασιοδότηση του έργου ως καταγγελία του φαινομένου «ολοκληρωτισμός» γίνεται από την πρώτη στιγμή σαφής. Χωρίς να αγνοούμε τη σημαντικότητα αυτής της πολιτικής προσέγγισης, έχει ενδιαφέρον να διερωτηθούμε τι άλλο υπάρχει πιο πέρα, μετά-το-πολιτικό, φέροντας τον απόηχο ή τη Μνήμη του. Για μας, η έρευνα επικεντρώνεται στο ζήτημα του εγκλεισμού του σύγχρονου ανθρώπου στην ίδια του την ύπαρξη, στα γρανάζια του κοινωνικού του σώματος.
Σάββας Στρούμπος