'Αφησα το βλέμμα να πλανηθεί μέσα από το ανοικτό παράθυρο, στην απέραντη, γαληνεμένη θάλασσα του Αιγαίου, ενώ το γλυκό ανοιξιάτικο αεράκι μου χάιδεψε απαλά το πρόσωπο. 'Αφησα το μυαλό να τρέξει χρόνια πολλά πίσω, ελεύθερο από σκέψεις καθημερινές και άλυτα προβλήματα. Είδα ξανά το κοριτσάκι, με τα σοσόνια και την καρό σκωτσέζικη φούστα με ένα τεράστιο άτλαντα ανοιγμένο μπροστά του, να ονειρεύεται ταξίδια και να σημειώνει με χρωματιστές κουκκίδες τα μέρη και τις ηπείρους που, σαν μεγάλωνε, έπρεπε να επισκεφθεί. Το κοριτσάκι αυτό ήμουν εγώ. Και πολλές από τις τότε «κουκκίδες» στάθηκα τυχερή και πραγματοποίησα στα ταξίδια μου.

Ταξίδια όμως δεν είναι μόνο εκείνα που πραγματοποιείς σε χώρες μακρινές, εξωτικές και ονειρεμένες. Ταξίδια ζούμε και μέσα στο χρόνο. Αναμνήσεις από παλιές διηγήσεις ανθρώπων που δεν υπάρχουν πια, μνήμες γλυκιές και ανεξίτηλες εμπειρίες ζωής. Όταν έρχονται ξανά στο νου, σε ταξιδεύουν γλυκά στο παρελθόν, προσφέροντας σου ατελείωτες ώρες ηρεμίας και γαλήνης...