«Έχω διαβάσει πάρα πολλές μαρτυρίες κρατουμένων, που κάθε φορά με γυρίζουν πίσω στη ζωή των στρατοπέδων. Του Σλόμο Βενέτσια όμως είναι ιδιαιτέρως δυνατή, καθώς είναι η μοναδική ολοκληρωμένη μαρτυρία ενός επιζώντος μέλους των Sonderkommando... Η δύναμη αυτής της μαρτυρίας έγκειται στην απόλυτη ειλικρίνεια του συγγραφέα της, που αφηγείται μόνον όσα ο ίδιος είδε, δίχως να παραλείπει τίποτα... Μέσα από τη λιτή του αφήγηση ξαναζωντανεύουν τα αποστεωμένα πρόσωπα, τα εξαντλημένα, παραιτημένα και συχνά τρομοκρατημένα μάτια όλων αυτών των ανδρών, γυναικών και παιδιών που θα συναντήσει για πρώτη και τελευταία φορά...» (Σιμόν Βέιλ)

Ο Σλόμο Βενέτσια, Εβραίος από την ιταλική εβραϊκή κοινότητα της Θεσσαλονίκης, μεταφέρθηκε σε ηλικία 21 ετών στο Αουσβιτς-Μπίρκεναου και εντάχθηκε στο σώμα των Ζοντερκομάντο, του οποίου είναι ένας από τους ελάχιστους επιζώντες. Αυτά τα «ειδικά σώματα» ήταν επιφορτισμένα από τους Ες-Ες να αδειάζουν τους θαλάμους αερίων και να καίνε τα σώματα των θυμάτων, προτού οδηγηθούν και τα ίδια σε θανάτωση έπειτα από κάποιους μήνες «υπηρεσίας».